Tjohei!

Mikumi National Park
Laurdag tok vi den omtalte turen vår på safari. Kristine og Marie kom ned i frå Moshi på fredag for å vere med. Der såg vi alle moglege dyr og det var kjempe stas. Nokre dyr såg vi på lang avstand, medan nokre dyr var kjempe nær! Sebra og giraff var det mykje av, og trur vi alle tykte dei var finare i verkelegheita enn vi hadde trudd. Vi såg elefantar, buffalo, flodhest, apekattar, gribbar, krokodiller og antiloper. Vi prata mykje om løvene, og om vi kom til å sjå dei. Vi leitte lenge og etter ei lang stund fann vi 10 flotte løver ligge og chille under eit tre. Då var dagen redda!:) Vi avslutta dagen med å sjå på solnedgangen ved "hippolake" der flodhestane haldt til. Ein vellukka dag!

Udzungwa Mountains National Park
Sundag var det fjelltur på timeplanen. Då skulle vi gå i ein regnskog for å sjå på apekattar av ulike slag før vi skulle få bade i ein foss. Apekattar såg vi vel aldri denne dagen, men det var ein kjempe flott tur. Luftfuktigheita var ekstrem, så svetten rann. Dette blei heldigvis betre jo høgare vi kom. Når vi kom opp hadde vi pause ved ein foss og vi kunne nyte utsikta. Før vi gjekk ned igjen fekk vi ta eit forfriskande bad i fossen. Dumt at vi ikkje fekk sjå apekattar, men trur ikkje det var nokon av oss som eigentleg tok det så tungt. Turen var flott og alle var nøgde.

Vi ligg ikkje på latsida
Tysdag var det på tide med heimebesøk igjen. Ettersom vi har fått kjøpt oss syklar og arbeidsløyvet er i orden er det ikkje lenger ei årsak for å kunne halde seg i nærområdet. Vi heiv oss på sykkelen og ante fred og inga fare. Vi spør om vi skal langt i dag og får eit svar som "nei, ikkje så langt". Dette har vi inntrykk av at vi får uansett. Vi sykla heilt sjukt langt (litt over ein time) i tillegg til at vi skulle tilbake. Vi hadde heller ikkje med oss vatn, så dette medførte litt ubehag. Det er ikkje som heime der vi syklar på vegen. Her syklar vi der vi måtte for å komme oss fram. Sandtak, skogsstiar, langs jernbansporet, gjennom hagar, i hovudvegen, i rundkøyringar med bilar og mykje meir. Miriam får bl.a. testa høgdeskrekken sin når vi må balansere sykkelen og oss sjølv over ei bru med bjelkar og eit jernbanespor i midten. Etter 4 timar kom vi tilbake til senteret og vi rakk heldigvis lunsjen. Hendene skalv og vi hadde problem med å finne pengar i lomma og fokusere og kontrollere rørsler. Vi fekk i oss mykje drikke og etterkvart var vi oss sjølve igjen...:)

Torsdag reiser vi til Moshi for å besøke dei andre som har praksis i Tanzania. Dette gler vi oss til. Skal bli kjekt å sjå korleis dei har det der oppe i nord. Renate har lagt seg opp i køysenga etter å ha fått ein million myggstikk. No ligg ikkje myggnettingen langs armane hennar lenger. Vi har funne knekkebrød og er no i himmelen. Miriam gler seg stort til dagens knekkebrød med banan og syltetøy. Swahilien er framleis skral, men nye ord dukkar opp kvar dag. Høyrer rykter om framleis mykje snø heime. Hoho hoho. :)