Malaria og styggedom

Sundag var vi på Saba Saba, som er den store sundagsmarknaden her i byn. Miriam som ikkje prutar og tek alt for god fisk gjorde eit kupp. Ho ville ha ei korg og mannen sa 5000. Miriam ville ikkje gje meir enn 3000 og då sa mannen ”Okey, 2000”. ”Herregud” tenkte ho og kjøpte den. Renate kjøpte seg like så godt ei ho også.

Denne veka gjekk ikkje heilt etter planen. Natt til tysdag vart Renate sjuk og når morgonen kom fekk vi beskjed om å komme oss på sjukehuset for å sjekke oss for malaria. Vi fekk vel beskjed om det sist veke også når Miriam var sjuk, men treige som vi er blei det slik. Resultata kom og vi fekk begge påvist malaria. Miriam med to parasittar og Renate med sine 3. Vi fekk medisin og vi fekk beskjed om å kvile. Renate fekk i tillegg nokre medisinar for magen, der blant anna nokre drops som ser skumle ut. Dei er så knall rosa som absolutt mogleg på størrelse med ein mentos. Dei smakar visst ei blanding av mose og mygl, og blir no kalla helvetesdropsa. Dei er vanskelege å svelgje og litt brekningar må til. Å halde pusten og litt chips på slutten hjelp visst litt. Miriam som ikkje følte seg dårleg til tross for malaria tok medisinen som ho hadde fått beskjed om og kjeda seg i hel på rommet. Ut på kvelden blei ho slappare og det var visst normalt å bli dårleg etter å ha teke medisinen, for då skal malariaen ut av kroppen.

Det har vore nokre utruleg treige dagar på rommet, men fredag var vi klare for fit igjen. Då skulle vi vere med på fysioterapiavdelinga, og dette er noko vi har sett fram til lenge. Vi fekk vere med på alt og vi fekk prøve oss på det meste. Vi fekk god kontakt med både ungane og foreldra, og vi hadde det veldig kjekt. Vi skal vere der igjen om to veker og det gler vi oss til.
Etter jobb på fredag var vi drit lei veggane på senteret og vi bestemte oss for å ta oss ein tur til byn. Der hamstra Renate inn chips for resten av opphaldet og Miriam spanderte på seg ein halvsmelta sjokolade. Etterpå reiste vi på Mama Pierinas for å ha eit festmåltid. Herregud, ris og bønner er kjipt. Til forrett bestilte vi oss oliven, tomat, ost og salami. Nam! Etterpå kosa vi oss med moussaka og peparbiff og livet var flott. Vi rulla ut av restauranten og kneip til oss ein taxi heim for 3000 sjølv om han ville ha 4000. Miriam er jo blitt ein resar i pruting.


Når vi kom attende til senteret skulle det vere avskjedfest for dei engelske som skulle reise neste dag. Då hadde ungdommane på senteret laga til dans og musikk og vi kosa oss. Veldig kjekt og skikkeleg afrikansk stemning.


I kveld skal vi på Dragonaires for å kose oss. Neste veke håpar vi å få tatt igjen litt av det som ikkje vart gjort denne veka. Vi har eit håp om at vi får tatt igjen besøka på barneheimen og gamleheimen som ikkje vart denne veka. Om fem veker skal vi på Zanzibar. Om 42 dagar får Miriam sjå Hjalmar igjen.